Η πολιτική, που εφαρμόζει η παρούσα κυβέρνηση, δεν είναι ¨Αριστερή¨. Ούτε καν στα λόγια. Ακολουθεί την πιο άγρια φιλελεύθερη συνταγή. Με μία και μόνο εξαίρεση. Αυτήν που δεν ενθουσιάζει τους γνήσιους και απροκάλυπτα νεοφιλελεύθερους. Την εξαίρεση της φοροκαταιγίδας! Ασύλληπτης έκτασης. Πλήττει τη μεσαία τάξη ( όση έχει απομείνει). Και τους μικρομεσαίους.
Παράλληλα, αναπτύσσεται μέσα της μια βουλιμική διάθεση συγκέντρωσης της εξουσίας στα χέρια της. Αλλάζει με δικούς της, όποιον βρει μπροστά της. Τους διοικητές των νοσοκομείων, μετά από κωμικοτραγικές προφορικές συνεντεύξεις. Τις ανεξάρτητες Αρχές, ακόμα και στο μέσω της θητείας των. Όποιον διευθυντή βρει στο πέρασμά της.
Παραβιάζει κανόνες και αξίες ως προς την επιλογή της ηγεσίας των ανώτατων δικαστηρίων της χώρας. Πριν λίγες μέρες διαμαρτυρήθηκε εντονότατα το σύνολο σχεδόν των δικαστών του Ελεγκτικού Συνεδρίου, γιατί η κυβέρνηση εγκατέστησε στο προεδρείο της πρόσωπο που είχε εκδηλωθεί υπέρ αυτής σε ανύποπτο χρόνο.
Η κυβέρνηση, ή μάλλον η μικρή παρέα του Μαξίμου, νομίζει πως με αυτήν, επήλθε καθεστωτική μεταβολή. Α, τι ξέχασαν; Ο πολιτικός χρόνος τρέχει πιο γρήγορα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.