Η Ελλάδα σε περιδίνηση: Ο καλός, ο κακός και ο άσχετος

H επίσπευση της προεδρικής εκλογής και το ενδεχόμενο των πρόωρων εκλογών που ανοίγει, βάζουν την πολιτική ζωή της χώρας σε επικίνδυνη περιδίνηση. Οι εγχώριοι και διεθνείς πολιτικοί παράγοντες που διαμορφώνουν τις εξελίξεις, δείχνουν να βρίσκονται σε σύγχυση, όπως προκύπτει από τις δηλώσεις τους τις τελευταίες ημέρες και τροφοδοτούν την πολιτική ένταση, που με τη σειρά της επιτείνει τις αβεβαιότητες. 

Στο εσωτερικό, ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς εμφανίζεται ως ακραίος κινδυνολόγος με διχαστική ρητορικήτου τύπου «όποιος δεν ψηφίσει πρόεδρο ψηφίζει εναντίον της Ελλάδας» και κινητοποιεί όλες τις δυνάμεις του κόμματός του, εντός και εκτός της χώρας, για να υποστηρίξουν το δίλημμα: ή βγαίνει ο Σταύρος Δήμας Πρόεδρος της Δημοκρατίας ή βγαίνει η Ελλάδα από το Ευρώ. Ταυτοχρόνως ο ίδιος συνεχίζει να κόβει εκ των προτέρων τις γέφυρες για ενδεχόμενη συνεργασία των δυο μεγάλων κομμάτων μετά τις εκλογές -αν το επιβάλουν τα εκλογικά αποτελέσματα και η ανάγκη διακυβέρνησης.

Από την πλευρά του ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας δείχνει απελπιστικά αιθεροβάμων, καθώς το κόμμα του επιμένει στη ρητορική της απόλυτης σύγκρουσης με την Τρόικα και τους δανειστές για το χρέος, όπως και στην πλήρη ακύρωσης της μνημονιακής νομοθεσίας -χωρίς να έχει εναλλακτικά σενάρια σε περίπτωση που αυτή η πολιτική οδηγηθεί σε αδιέξοδο. Ταυτοχρόνως, ο ίδιος ως μέλλων Πρωθυπουργός αποφεύγει να αποσαφηνίσει με κατηγορηματικό τρόπο ότι η ενδεχόμενη κυβέρνησή του θα κινηθεί αυστηρά και αδιαπραγμάτευτα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο -με την έννοια ότι δεν θα έχουν θέση στις τάξεις της πρόσωπα που θεωρούν ανοικτό το θέμα της εξόδου από το ευρώ.

Σε αυτό το σκηνικό στο οποίο αναζητείται ο «καλός» και ο «κακός» της υπόθεσης, εμφανίζεται και ο…«άσχετος». Στο κάδρο προσπαθεί να μπει και ο πρώην Πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου με τις εμμονικές ιδέες του για το… δημοψήφισμα που δεν τον άφησαν να κάνει. Τώρα απειλεί το ΠΑΣΟΚ με την ίδρυση άλλου κόμματος που θα αφήσει εκτός Βουλής τη «Δημοκρατική Παράταξη» του Βαγγέλη Βενιζέλου. Από την πλευρά του ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης απαντάει με υπόμνηση στο «χρέος» του προκατόχου του, κατά τρόπο που παραπέμπει στα χρέη που του άφησε στο κομματικό ταμείο και τα πορίσματα που έχει στη διάθεσή του γι αυτό.Στο εξωτερικό ο πρόεδρος της Κομισιόν  Ζαν Κλοντ Γιούνκερ   εμφανίσθηκε αιφνιδίως να προτιμάει «οικεία πρόσωπα» στην Ελλάδα και ακολούθησε ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάγερ, με κίνδυνο να προκαλέσουν στην ελληνική κοινή γνώμη αισθήματα που θα ενισχύσουν τις δυνάμεις που χαρακτηρίζουν «ακραίες», αφήνοντας να εννοηθεί ότι συμπεριλαμβάνουν και τον ΣΥΡΙΖΑ. Στην ίδια γραμμή κινούνται και – τα συνήθη… ύποπτα- συντηρητικά διεθνή μέσα ενημέρωσης που κινδυνολογούν καλλιεργώντας εντύπωση πανικού μπροστά στο ενδεχόμενο πολιτικής μεταβολής στην Ελλάδα.

Αυτές οι συμπεριφορές μετακινούν την πολιτική αντιπαράθεση στο πεδίο της εκκαθάρισης λογαριασμών και πρακτικά δημιουργούν διασταυρούμενες ισορροπίες τρόμου. Αυτά κινούνται μακριά από τα πραγματικά προβλήματα της χώρας - ιδίως σε ότι αφορά τις σχέσεις με τους δανειστές, τη συνέχεια του Μνημονίου και τη θέση της στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Ωστόσο σε αυτό το μέτωπο τα πράγματα είναι καθαρά: ο χρόνος τρέχει αμείλικτα σε βάρος της Ελλάδας και το φως στο βάθος του τούνελ που βλέπουν οι πολιτικοί ταγοί της– ο καθένας για λογαριασμό του- είναι το τρένο που έρχεται καταπάνω τους και απειλεί να ισοπεδώσει τη χώρα.

Προς το παρόν προσπαθεί να χρησιμοποιήσει την κοινή διαπίστωση ότι η σχέση με τους δανειστές βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού για να δημιουργήσει εκβιαστικά διλήμματα σε μια ομάδα 10-15 βουλευτών από την ψήφο των οποίων κρίνεται η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας και να αποφύγει τις εκλογές στις οποίες προεξοφλεί την ήττα της. Στην περίπτωση που θα το καταφέρει πάντως, θα βρεθεί στην ίδια θέση που βρίσκονταν στις αρχές Δεκέμβριου, όταν οι επαφές με την Τρόικα έφτασαν σε αδιέξοδο. Ανεξάρτητα από τις εσωτερικές πολιτικές έριδες και από την πιθανότητα να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας ή να προκύψουν πρόωρες εκλογές και να αλλάξει η κυβέρνηση, η Ελλάδα στο τέλος Φεβρουαρίου -  είτε εκπροσωπείται από τη σημερινή κυβέρνηση είτε από μια άλλη- θα πρέπει να δώσει οριστική απάντηση στο εξ αναβολής ερώτημα της τρόικας:Θα πάρει τα μέτρα που της έχουν υποδειχτεί στις τελευταίες συναντήσεις – και για τα οποία έχει δεσμευτεί προκειμένου να δανειοδοτηθεί; Αυτή είναι απαραίτητη προϋπόθεση ώστε θα θεωρηθεί ότι «ολοκληρώνεται το πρόγραμμα» και να ανοίξει η συζήτηση για τα χρέη και την ανοικτή πιστωτική γραμμή. Σε αυτό το ερώτημα η σημερινή κυβέρνηση πάτησε τα κορδόνια της στο εσωτερικό και εξετέθη στο εξωτερικό κράζοντας το τέλος του Μνημονίου και την εκδίωξη της τρόικας και του ΔΝΤαυτοβούλως. Απέφυγε να απαντήσει εντός της προθεσμίας, αναλογιζόμενη το πολιτικό κόστος και ενδεχομένως την αδυναμία της να περάσει από τη Βουλή αυτά τα μέτρα και να βρεθεί ο Αντώνης Σαμαράς στη θέση που βρέθηκε ο Γ. Παπανδρέου τον Νοέμβριο του 2011. Η ίδια ζήτησε την παράταση των δυο μηνών, αλλά αποκρύπτει ότι αυτή η παράταση δόθηκε για να ληφθούν τα μέτρα και όχι για το αντίθετο- προφανώς γιατί δεν είναι σε θέση να εξηγήσει πώς είναι δυνατόν να λάβει τον Φεβρουάριο αποφάσεις που δεν μπορούσε να λάβει τον Δεκέμβριο. 

Τέλος σε ότι αφορά τις εξελίξεις στο εσωτερικό του δεύτερου κυβερνητικού εταίρου, τα πράγματα επιδεινώνονται διαρκώς. Ήδη το ΠΑΣΟΚ είναι οιονεί διασπασμένο κόμμα. Με πολύ πιο εμφανή τρόπο από τις προηγούμενες φορές, ο πρώην πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου απειλεί να επανεμφανιστεί στον εσωτερικό πολιτικό στίβο με δικό του σχήμα -με τον ίδιο ή άλλο πρόσωπο επικεφαλής.  Το πολεμικό κλίμα που δημιουργείται στο εσωτερικό επιβαρύνεται από τις παρεμβάσεις που επιχειρούνται από το εξωτερικό κατά τρόπο ο οποίος όταν δεν είναι αψυχολόγητος, δείχνει υποκινούμενος. Η κυβέρνηση προσπαθεί να προκαλέσει διεθνώς όσο το δυνατόν περισσότερα αρνητικά σχόλια για τις εξελίξεις αν χάσει την εξουσία από τον ΣΥΡΙΖΑ, κινητοποιώντας παράγοντες από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα κυρίως. Πολιτικοί προερχόμενοι από «αδελφά» κόμματα της ΝΔ, στελέχη συντηρητικών κυβερνήσεων - αλλά και ορισμένοι σοσιαλδημοκράτες, από τη γερμανική σφαίρα επιρροής- αναμένεται να συνεχίσουν την πρακτική Γιούνκερ και να δημιουργούν το ίδιο κλίμα …προτίμησης προς τη ΝΔ. Ωστόσο αυτό δεν έχει σχέση με τη λειτουργία των κοινοτικών οργάνων στα οποία η  ιδεολογική ταυτότητα όσων εκπροσωπούν τις χώρες- μέλη βρίσκεται σε δεύτερη μοίρα. Αυτό που προέχει σε κάθε περίπτωση είναι οι θέσεις που θα καταθέσουν στα όργανα και ο βαθμός συμμόρφωσης στις αποφάσεις τους.  Αξιοπρόσεκτη σε αυτό το πλαίσιο είναι και η στάση των διεθνών ειδησεογραφικών δικτύων τα οποία διαχωρίζονται σε αυτά που απλώς προβλέπουν την επικράτηση του Αλέξη Τσίπρα και προσπαθούν να ανιχνεύσουν την πολιτική που θα ασκήσει και σε εκείνα που μετέχουν στο κινδυνολογικό κλίμα περί αναβίωσης του «Grexit». Σ' αυτό αναφέρθηκε κατά την τελευταία δημόσια εμφάνισή του ο Αντώνης Σαμαράς, δίνοντας την εντύπωση ότι υπάρχει ανακύκλωση εσωτερικών και εξωτερικών αναφορών σ' αυτό το θέμα.

Ωστόσο είναι άγνωστο ποια χαρακτηριστικά θα έχει και ποιοι θα τον ακολουθήσουν- πλην ορισμένων παραγόντων παρελθούσης χρήσης με γραφικά χαρακτηριστικά. Κάποια σοβαρά πρόσωπα που φέρονται πρόθυμα να μπουν σε αυτή τη περιπέτεια δηλώνουν ότι δεν έχουν καμία ανάμειξη. Για παράδειγμα ο πρώην υπουργός Γιάννης Ραγκούσης συντάσσεται με την ιδέα να συγκληθεί συνέδριο ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν έχει καμία επαφή με το σύστημα Παπανδρέου -πέραν του ότι στις ανακοινώσεις τους αντιγράφουν τις δηλώσεις του για τους κυβερνητικούς εταίρους. Εντύπωση προκάλεσε επίσης ότι ο Παπανδρέου εμφανίζεται να… θέτει όρους στο πολιτικό σύστημα και ιδιαίτερα στην κυβέρνηση στην οποία καταλογίζει ότι …δεν ολοκλήρωσε κανονικά το μνημόνιο, υποδηλώνοντας ότι αν δεν το καταφέρει τελικά, θα αναλάβει ο ίδιος πρωτοβουλία!  Σε αυτή την -ακατανόητη ως προς τον ειρμό της και ελάχιστου πολιτικού βάρους -παρέμβαση, κάποιοι διακρίνουν την προθυμία του πρώην Πρωθυπουργού να αναλάβει το ρόλο ανάσχεσης του ΣΥΡΙΖΑ που δεν μπορούν να διεκπεραιώσουν άλλα σχήματα.
Τέλος, σύμφωνα με έναν παιχνίδι της μοίρας, ο Γ. Παπανδρέου παρενέβη την ημέρα που ανακοινώθηκε η οριστική παραπομπή  στο Ειδικό Δικαστήριο του ανθρώπου με τον οποίο έβαλαν τη χώρα στο Μνημόνιο – κάτι που ο ίδιος θεωρεί ως αιτία της δικαστικής του περιπέτειας-  με μια δικογραφία στην οποία αναφέρεται ότι μόλις παρέλαβε τη λίστα Λαγκάρντ το πρώτο που έκανε ήταν να ψάξει εκτός από το δικό του όνομα και το όνομα …«Papandreou»
THE  TOC  LAKOPOYLOS G.
.