ΙΣΧΥΡΕΣ Ε.Δ. ΣΗΜΑΙΝΕΙ .. ΣΤΕΛΕΧΗ ΜΕ ΥΨΗΛΟ ΗΘΙΚΟ ΚΑΙ ΦΡΟΝΗΜΑ......

ΑΝΤΓΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ
Έχω προβληματισθεί σοβαρά εάν θα έπρεπε να παρέμβω και να γράψω όλα όσα θα επισημάνω παρακάτω, ή να σιωπήσω. Τελικά ένοιωσα την ανάγκη να καταγράψω τις σκέψεις μου, τις θέσεις και τις απόψεις μου, σε ό,τι αφορά τη διαμορφωθείσα κατάσταση για τα Στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και για τις ίδιες τις Ένοπλες Δυνάμεις,γενικότερα, λαμβάνοντας υπόψη τη ρήση των αρχαίων ημών προγόνων ότι, ''ο σιωπών δοκεί συναινείν''.
Η κατάσταση, λοιπόν, που έχει δημιουργηθεί και διαμορφωθεί, για τα Στελέχη των Ε.Δ, είναι άκρως ανησυχητική και λίαν επικίνδυνη για τις Ε.Δ της Χώρας, αλλά, σε τελευταία ανάλυση και για την ίδια τη Χώρα. Και τούτο γιατί, όπως είναι γνωστόν, Ικανές και Αξιόμαχες Ε.Δ, έχουμε όταν αυτές, μεταξύ των άλλων, στηρίζονται σε Ανθρώπινο Δυναμικό με πειθαρχία και υψηλό ηθικό και φρόνημα. Διαφορετικά υπάρχει κίνδυνος να υπάρξουν σοβαρές παρενέργειες, οι οποίες πιθανόν να εξελιχθούν σε μη ελεγχόμενες και μη αναστρέψιμες καταστάσεις
. Από τα δύο παραπάνω στοιχεία, το θέμα της πειθαρχίας, επειδή αυτή είναι ενσυνείδητη και βαθιά ριζωμένη, σε όλα τα Στελέχη, δεν φαίνεται να έχουμε, προς το παρόν τουλάχιστον, πρόβλημα. Το ηθικό όμως και το φρόνημα αυτών (των Στελεχών ) έχουν τρωθεί βάναυσα και καθοριστικά, από τη συνεχή και με κάθε τρόπο, απαξίωση, εκ μέρους της Υπεύθυνης Πολιτείας, των Ε.Δ και ιδιαίτερα των Στελεχών. (Οικονομική εξαθλίωση, καταρράκωση της αξιοπρέπειάς των, φράσεις του τύπου ''αντιπαραγωγικοί'' κλπ).
Την ευθύνη, φυσικά, για να υπάρχουν Ικανές και Αξιόμαχες Ε.Δ, την έχει η Φυσική τους Ηγεσία, η οποία οφείλει να παίρνει, κάθε φορά, τα ενδεικνυόμενα μέτρα και τις αποφάσεις εκείνες, που να διασφαλίζουν και να εξασφαλίζουν τις απαιτούμενες και αναγκαίες προϋποθέσεις, για το σκοπό αυτό, όπως και να προστατεύουν τα Στελέχη, με κάθε τρόπο, από οποιοδήποτε είδος επιθέσεων δέχονται, (οικονομικής φύσεως, στην αξιοπρέπειάς τους κλπ) και από όπου και εάν προέρχονται αυτές οι επιθέσεις και προσβολές.
Τι έχει γίνε, όμως, και τι γίνεται σήμερα με όλα αυτά τα θέματα. Υπήρξε, άραγε, η ενδεδειγμένη, η απαιτούμενη και η αποφασιστική αντίδραση, εκ μέρους της Στρατιωτικής Ηγεσίας, για να προληφθεί η μη καταρράκωση της Αξιοπρέπειας των Στελεχών των Ε.Δ (ε.ε και ε.α) και να αποφευχθεί η οικονομική εξαθλίωση αυτών και των οικογενειών τους, η οποία είναι και άδικη και κατάφωρη; Νομίζω πως όχι, εάν φυσικά, κρίνουμε εκ του αποτελέσματος.
Ακούγονται και γράφονται και στο διαδίκτυο, διάφορα. Όπως ότι, η Στρατιωτική Ηγεσία επισκέφθηκε τον Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομικών για να συζητήσουν το άδικο των οικονομικών μέτρων, που επρόκειτο να ληφθούν σε βάρος των Στελεχών και ό,τι σχετικό με τα θέματα αυτά. Εάν πράγματι κάνατε κάτι τέτοιο, κύριοι της Στρατιωτικής Ηγεσίας, επιτρέψτε μου να σας πω, με όλη μου την αγάπη και την εκτίμησή μου στη θεσμική σας ιδιότητα, ότι κάνατε λάθος. Εσείς, δεν έχετε κανένα λόγο και καμία υποχρέωση, να απευθύνεστε και να παρακαλάτε τον κάθε Υπουργίσκο, βοηθό, ή παρακοιμώμενο. Εσείς πρέπει αναφέρεσθε και να επιχειρηματολογείτε, σε ό,τι έχει σχέση με τις Ε.Δ και το Ανθρώπινο Δυναμικό τους, μόνον στον φυσικό σας πολιτικό προϊστάμενο,τον κ. ΥΕΘΑ. Αυτόν πρέπει να πείσετε, για κάθε ανάγκη και απαίτηση των Ε.Δ και του προσωπικού των και αυτός,στη συνέχεια, οφείλει να καλύψει τα θέματα αυτά, απευθυνόμενος και συνεργαζόμενος με τους καθ'ύλην αρμόδιους Υπουργούς και λοιπούς Υπηρεσιακούς παράγοντες, όπως, εν ανάγκη και με τον ίδιο τον Πρωθυπουργό.
Εάν, στη συνέχεια, ο υπόψη Υπουργός, με τις όποιες προσπάθειές του, δεν φέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα, οφείλετε εσείς, με την θεσμική σας πλέον ιδιότητα και σεβόμενοι το ρόλο και την αποστολή σας, να θέσετε προ των Ευθυνών του τον Πρωθυπουργό της Χώρας, ο οποίος ασκεί τη Διοίκηση των Ε.Δ και εν ανάγκη και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος, κατά το Σύνταγμα, Άρχει των Ε.Δ.
Εάν και έτσι ενεργούντες, δεν εισακουσθείτε και δεν πετύχετε τα αναμενόμενα αποτελέσματα, τότε έχετε πλέον μία και μόνον επιλογή, να υποβάλετε την παραίτησή σας, καταγγέλλοντας στον Ελληνικό Λαό τους σοβαρούς λόγους, που σας ανάγκασαν να προβείτε στην πράξη αυτή και, ταυτόχρονα, αφήνοντας, ως παρακαταθήκη, την υποχρέωση ότι ουδείς, εκ των επερχομένων συναδέλφων σας, να δεχθεί να σας αντικαταστήσει, μέχρις ότου η Υπεύθυνη Πολιτική Ηγεσία του Τόπου, όλων των Θεσμικών ρόλων, (Κυβερνώντες και αντιπολιτευόμενοι), αντιληφθεί το βάρος και το μέγεθος των Ευθυνών της και έρθει αρωγός στα όποια σοβαρά και δίκαια αιτήματα των Ε.Δ και των Στελεχών τους. Και τούτο γιατί, σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, έχουμε ανάγκη Ισχυρών και Αξιόμαχων Ε.Δ, έχοντας όλα τα Εθνικά μας Θέματα σε κρίσιμη φάση.
Και να μην σπεύσει κανείς να μου πει ότι, η πράξη αυτή αποτελεί ένα είδος εκβιασμού. Απαντώ όχι. Απεναντίας η ενέργεια αυτή αποτελεί Γενναία Πράξη Ευθύνης και Περισσής Αξιοπρέπειας. Άλλωστε αυτό έχει συμβεί και σε άλλες χώρες, περισσότερο πειθαρχημένες και νομοταγείς από τη δική μας,όπως π.χ στη Γερμανία, (προ ετών), όπου τιμούν και σέβονται, σε υψηλότατο βαθμό, τόσο τα ε.ε, όσο και τα ε.α Στελέχη των Ε.Δ της Χώρας τους.
Η όποιες, λοιπόν, προφάσεις, επικλήσεις και δικαιολογίες, ότι είναι καλύτερα να δοθεί η μάχη εκ των έσω, είναι, κατά την ταπεινή μου άποψη, λάθος και ο τρόπος αντιμετώπισης των σοβαρών θεμάτων, που απασχολούν τις Ε.Δ και το προσωπικό αυτών, είναι και αναποτελεσματικός και αμφίβολος, γιατί μπορεί να κερδηθεί μία, ενδεχομένως, ήσσονος σημασίας, μάχη, αλλά είναι, σχεδόν βέβαιο, ότι θα έχει χαθεί ο πόλεμος. Γι'αυτό κάντε τον εαυτό σας δυνατότερο από τις διάφορες δικαιολογίες και δες τε τα πράγματα από άλλη οπτική γωνία, ίσως αυτό αποδεχθεί επωφελέστερο για όλους.
Στο σημείο αυτό θα ήθελα, χάριν εμφάσεως, να αντιστρέψω και να παραφράσω, τη ρήση ενός παλαιού, μεγάλου και ιστορικού, Ευρωπαίου Ηγέτη και να πω ότι, η Εθνική Άμυνα της Χώρας είναι πολύ σοβαρή υπόθεση, για να την αφήσουμε, εξ ολοκλήρου, στους Πολιτικούς.
Υπενθυμίζω το φιάσκο και την Εθνική ήττα και ταπείνωση στα Ίμια και το ευχαριστώ στην Αμερικανική Κυβέρνηση. Όπως και το θέμα της Ελληνικής Σημαίας και τα λεγόμενα από τον τότε Έλληνα Υπουργό των Εξωτερικών, ότι θα την παρασύρει ο άνεμος και οι Έλληνες δεν θα την αντικαταστήσουν.
Στη συνέχεια,θα έλεγα στους αγαπητούς συναδέλφους, που σήμερα έχουν την Ευθύνη των Ε.Δ, ότι δεν θα πρέπει να περιμένουν από τους διάφορους πολιτικάντηδες πολιτικούς να δουν με τη δέουσα στοργή, συμπάθεια και σοβαρότητα, την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί και εξελίσσεται στο εσωτερικό των Ε.Δ της Χώρας και των Στελεχών τους, γιατί έχουν ήδη αρκετά δείγματα γραφής για το αντίθετο.
Μην περιμένετε, λοιπόν, από αυτούς να επιδείξουν την απαιτούμενη συναίσθηση ευθύνης απέναντι στα σοβαρότατα προβλήματα, που αντιμετωπίζουν σήμερα τα Στελέχη των Ε.Δ, όταν αυτοί οι ίδιοι ανέχθηκαν, πρόσφατα, έναν πρώην ΥΕΘΑ να δηλώνει στη Βουλή των Ελλήνων, με περισσή αφέλεια, αλαζονεία και ανευθυνότητα, ότι έχει στο σπίτι του αντίγραφα των Αμυντικών Σχεδίων της Χώρας και κανείς, από τους Πολιτικούς, όλων των αποχρώσεων, δεν θορυβήθηκε και δεν ζήτησε να παρέμβει ο Εισαγγελέας, (της Πολιτικής, ή της Στρατιωτικής Δικαιοσύνης ), αν και θα έπρεπε,οι Εισαγγελείς, να αντιδράσουν αυτεπάγγελτα.
Αλήθεια, έχω ένα ερώτημα, ποιος αποφάσισε και ποιος ενέκρινε την αντιγραφεί των υψηλής διαβαθμίσεως Αμυντικών Σχεδίων της Χώρας και ποιος επέτρεψε την απομάκρυνση αυτών, από τον προς τούτο ειδικό διαμορφωμένο χώρο ασφαλείας, του Αρμοδίου Γενικού Επιτελείου; Ποιος ευθύνεται και ποιος ελέγχθηκε γι'αυτήν την σοβαρότατη παράλειψη ασφαλείας; Το θέμα, νομίζω, είναι άκρως εξοργιστικό και ανησυχητικό.
Ελπίζω κάποιοι, τουλάχιστον, να οργίστηκαν με την επιπολαιότητα και την κυνικότητα του κυρίου πρώην Υπουργού Εθνικής Άμυνας και φαντάζομαι ότι τα σχέδια τα επανέφεραν στον ειδικό χώρο φύλαξής τους, γιατί αλλιώς θα τους υπενθυμίσω τα λεγόμενα από τον Αριστοτέλη. ''Ο μη οργιζόμενος εφ οις δει, ηλίθιος δοκείν είναι''.
Τέλος πάντων, επανέρχομαι στο θέμα της απαξίωσης και εξαθλίωσης των Στελεχών των Ε.Δ και των οικογενειών τους.
Λύσεις υπάρχουν κύριοι. Και οι λύσεις είναι, όχι στο εγώ, αλλά στο εμείς και στο τι κάνουμε και όχι στο επέκεινα, αλλά στο τώρα, υπενθυμίζοντας, παράλληλα και αυτό που είπε ο Αϊνστάιν, ότι, ''ο κόσμος είναι επικίνδυνος, όχι εξαιτίας αυτών που κάνουν το κακό, αλλά εξαιτίας αυτών που τους ανέχονται και τους κοιτάζουν χωρίς να κάνουν τίποτε''.
Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν είμαστε μόνοι, ούτε άμοιροι μιας, χωρίς όριο, δυστυχίας. Και αντί να νοιώθουμε τρόφιμοι ενός νέου Άουσβιτς, ας αντιδράσουμε θετικά και, όσο γίνεται περισσότερο, αποφασιστικά.
Κύριοι συνάδελφοι, της Ηγεσίας των Ε.Δ, αφουγκραστείτε τη βουβή, αλλά και την φωναχτή, αγανάκτηση, απελπισία, οργή και πίκρα των Στελεχών, (ε.ε και ε.α ), που φωνάζουν με κραυγή αγωνίας για όλα αυτά, που επισημαίνονται παραπάνω και ενεργείστε πριν είναι πολύ αργά και μετανοήσετε για την όποια τωρινή σας απραξία. Και μην ξεχνάτε ότι υπάρχουν μόνο δύο χρόνοι στη ζωή, το τώρα και το πολύ αργά.
Συνειδητοποιήστε ότι σεις έχετε την απόλυτη ευθύνη για την κατοχύρωση και τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής των Υφισταμένων σας και μην τους αφήνετε στην τύχη τους, ανυπεράσπιστους, απέναντι στους διάφορους ανίκανους, απάτριδες, ανάλγητους και εν πολλοίς κομπλεξικούς, Ιθύνοντες αυτής της Χώρας. Κάντε κάτι τώρα, αλλιώς κινδυνεύετε να χαρακτηριστείτε με τα λόγια του Ποιητή μας Κώστα Βάρναλη' ''Δειλοί μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, προσμένοντας ίσως κάποιο θάμα''.
Τελειώνοντας, κρίνω σκόπιμο να ξεκαθαρίσω και να τονίσω ότι, δεν είναι στις προθέσεις μου να μειώσω, ούτε κατ'ελάχιστον, το παρεχόμενο έργο από την Ηγεσία των Ε.Δ, το οποίο εκτιμώ ότι είναι και μεγάλο και αξιόλογο, αλλά και αρκετά δύσκολο. Επίσης οφείλω να επισημάνω ότι, τιμώ όλους τους συναδέλφους για το έργο τους, από όποια θέση και εάν δραστηριοποιούνται και δεν είναι στο χαρακτήρα μου να προσβάλω, με οποιονδήποτε τρόπο, οιονδήποτε Στέλεχος, σημειώνοντας και υπενθυμίζοντας, ταυτόχρονα, αυτό που είναι σε όλους γνωστό, ότι είχα και έχω ιδιαίτερη ευαισθησία σε ό,τι αφορά τα Στελέχη, όλων των βαθμών.
Αυτό όμως είναι άλλο θέμα, σε σχέση με αυτό που προσπαθώ να επισημάνω με τα γραφόμενά μου και αυτό είναι κάτι που το έχω γράψει σε παλαιότερο σημείωμά μου και αφορά τη στάση των Ηγητόρων σε κρίσιμες στιγμές και καταστάσεις. Έχω πει λοιπόν ότι, οι Ηγήτορες, σε κρίσιμες στιγμές παίρνουν δύσκολες, χρήσιμες και αποτελεσματικές αποφάσεις και έτσι καταξιώνονται στο ρόλο τους, αλλά και στα μάτια των Υφισταμένων τους και της Κοινωνίας, γενικότερα.