Για ποιο χωρισμό Κράτους – Εκκλησίας μιλάμε;

Θαύμασα, χθες, τον Αλέξη Τσίπρα. Δεν έχω συναντήσει στη ζωή μου πιο θεοσεβούμενο και θρησκευόμενο άνθρωπο. Μετά τις αρχαίες δηλώσεις του ότι είναι άθεος πήγε να προσκυνήσει την εικόνα του «Άξιον Εστί» στο Άγιο Όρος. Και έμεινε μόνος του μπροστά στην εικόνα αυτή κάτι ανάμεσα από 10’ με 15΄λεπτά της ώρας. Χθες, παρακολουθούσα τη στάση και τη γλώσσα του σώματός του την ώρα που ο Αρχιεπίσκοπος της Αθήνας ανέπτυσσε τις απόψεις του. Σαν να εξομολογούνταν στον Αρχιεπίσκοπο, ως κληρικό. Ο υποκριτής! 

Φαίνεται, πως όσο περνάει ο καιρός τόσο πιο πολύ πλησιάζουν οι επόμενες εθνικές εκλογές. Όλα τα αλέθει ο Αλέξης. Και την αναθεώρηση του Συντάγματος. Και το χωρισμό Κράτους – Εκκλησίας. Και τις Πρέσπες και τα Σκόπια. Και την Αλβανία. Έστειλε γράμμα στη μητέρα του Ζακ Κωστόπουλου. Αλλά καμιά λέξη παρηγοριάς στον άδικο χαμό του Έλληνα ομογενούς στην Αλβανία. Και, φυσικά, ούτε ένα δάκρυ για τους 100 νεκρούς στο Μάτι.
Διάβασα με προσοχή το κοινό ανακοινωθέν του Αλέξη με τον Ιερώνυμο. Δεν κατάλαβα, ούτε πείστηκα ότι μετά από αυτή τη συμφωνία επήλθε χωρισμός Κράτους – Εκκλησίας. Μπορεί να μη λέγονται και να αντιμετωπίζονται πια οι ιερείς μας ως Δημόσιοι Υπάλληλοι. Αλλά από τον δημόσιο κορβανά θα

πληρώνονται. Μπορεί από τη μια να διακηρυχθεί ότι το ελληνικό κράτος είναι ουδέτερο. Αλλά όλα τα θρησκευτικά σύμβολα, που έχουν βαθιά εντυπωθεί στη δημόσια ζωή της χώρας (η σημαία μας θα έχει έναν μεγάλο άσπρο σταυρό) θα διατηρηθούν. Μπορεί από τη μια να απαλείψουμε ό,τι μπορεί να θυμίζει τη συνεισφορά της εκκλησίας στην εθνική μας αυτογνωσία και ταυτότητα. Αλλά το προοίμιο του Συντάγματος θα έχει μια πανηγυρική αφετηρία:
«Σύνταγμα της Ελλάδας, Στο όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος»!!!
Επιτρέψτε μου μία προσωπική τοποθέτηση. Όλος αυτός ο διάλογος για το χωρισμό Κράτους – Εκκλησίας, κατά πλειοψηφία, είναι υποκριτικός. Δεν αντιλέγω ότι υπάρχουν και πολλοί έντιμοι ιδεολόγοι σε όλους τους χώρους, οι οποίοι υποστηρίζουν το χωρισμό. Οι περισσότεροι, όμως, παίζουν με τις εντυπώσεις. Και με τα ιδεολογήματα. Στην πράξη ο χωρισμός υπάρχει. Αυτός ειδικά, που επιτρέπει στο Κράτος και στην Εκκλησία διακριτούς ρόλους. Ό,τι συνδέει ουσιαστικά και πραγματικά το Ελληνικό Κράτος με την Εκκλησία αποτελεί ιστορική παρακαταθήκη. Η Εκκλησία, όσο καμιά άλλη δύναμη, συνέβαλε αποφασιστικά στην διαμόρφωση και διατήρηση της εθνικής μας ταυτότητας.