Ο Τσίπρας είναι κρατιστής και λαϊκιστής

Ανήσυχη για την πορεία της χώρας εμφανίζεται η Άννα Διαμαντοπούλου, εκτιμώντας ότι «φουσκώνει το αντιευρωπαϊκό ρεύμα». Καταλογίζει ευθύνη στον πρωθυπουργό, χαρακτηρίζοντάς τον «κρατιστή και λαϊκιστή». Κάνει λόγο για «μνημόνιο 3+» καθώς και για «αποκοτιά του ΣΥΡΙΖΑ» και «ατολμία της αντιπολίτευσης».

Σχολιάζει με καυστικό τρόπο τις εξελίξεις στον πολιτικό χώρο που την ανέδειξε, λέγοντας χαρακτηριστικά: «λάδι πολύ, από… τηγανίτα τίποτα». Ωστόσο, δεν κλείνει οριστικά την πόρτα στη Γεννηματά, θέτοντας όμως προϋποθέσεις, ενώ εκτιμά ότι η συνεργασία με τον Παπανδρέου «θα έχει μικρά αποτελέσματα».

Τέλος, εκφράζει θετικά σχόλια για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αλλά ξεκαθαρίζει πως δεν πρόκειται να συνεργαστεί με τη ΝΔ. 

Η δεύτερη αξιολόγηση δεν έχει κλείσει ακόμα, ενώ είναι σε εφαρμογή το μνημόνιο 3 από την κυβέρνηση. Προβλέπετε πολιτικές εξελίξεις;

Η σημερινή υποχώρηση της κυβέρνησης δείχνει πάντως ότι σε κάθε περίπτωση είμαστε στο μνημόνιο 3+. Η επιλογή πάντως είναι ανάμεσα σε δύο κακά: ή θα φύγει το ΔΝΤ και θα πάμε σε νέο ευρωπαϊκό σκληρό μνημόνιο ή θα μείνει το ΔΝΤ και θα έχουμε αίμα σε αφορολόγητο και συντάξεις. Και για τα δύο ευθύνεται η μικροπολιτική αποκοτιά του ΣΥΡΙΖΑ να μοιράσει δήθεν συντάξεις (και να τα πάρει όλα πίσω διπλά και τριπλά) και βέβαια η ατολμία της αξιωματικής αντιπολίτευσης και άλλων κομμάτων,  όχι μόνο να αντισταθούν, αλλά να αποκαλύψουν αυτόν τον επικίνδυνο λαϊκισμό. Θα ήθελα να σημειώσω ότι η υπερσυσσώρευση εσόδων από την φορολογική αφαίμαξη της οικονομίας δημιουργεί μεγάλα ερωτηματικά: ή πρόκειται για ιστορικών διαστάσεων άγνοια και ανικανότητα ή σχεδιάζουν εκλογές και προετοιμάζουν ξανά μοίρασμα στις ομάδες που θέλουν να επηρεάσουν.

Πώς βλέπετε τον κύριο Τσίπρα ως πολιτικό ηγέτη; Ποιο ιδεολογικό στίγμα - χαρακτηρισμό θα του δίνατε εσείς;

Ο κ. Τσίπρας είναι ένα χαρισματικό άτομο με ιδιαίτερες επικοινωνιακές ικανότητες. Ιδεολογικά ανατράφηκε μέσα στον δογματισμό και την απομόνωση ενός μικρού κομμουνιστικογενούς κόμματος χωρίς να έχει την θέληση και τις ευκαιρίες να δει το παγκόσμιο και ευρωπαϊκό γίγνεσθαι στη νέα εποχή. Όταν ένας άνθρωπος 40 χρονών στον 21ο αιώνα θαυμάζει το καθεστώς της Βενεζουέλας κατανοούμε ότι έχει πλήρη αδυναμία να αντιληφθεί την εξέλιξη των δημοκρατικών θεσμών στη Δύση και την αλλαγή των οικονομικών δεδομένων σε Δύση και Ανατολή. Αυτό αποδείχθηκε ήδη δυστυχώς πολύ επικίνδυνο για τη χώρα.

Έχετε καλές σχέσεις και επικοινωνία με ευρωπαίους παράγοντες. Τι λέτε σχετικά με την φημολογία ότι στηρίζουν τον Αλέξη Τσίπρα; Πώς σχολιάζετε τις συνεχείς προσκλήσεις των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών προς τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ για συμμετοχή του έστω ως παρατηρητή στις συνεδριάσεις τους; Τον θεωρούν Σοσιαλδημοκράτη; Το κάνουν για λόγους σκοπιμότητας; Τι σας λένε;

Κανείς δεν τον θεωρεί σοσιαλδημοκράτη έστω και με την παλαιότερη ερμηνεία. Θεωρείται κρατιστής και λαϊκιστής, που θέλει να μοιράζει κρατικό χρήμα αδιαφορώντας για την παραγωγή εθνικού πλούτου. 

Θεωρώ απαράδεκτο και έχω δημοσιεύσει την άποψη μου σε μεγάλα ευρωπαϊκά sites, ότι τον καλούν στις συνεδριάσεις των προοδευτικών κομμάτων. Τα ελληνικά κόμματα όφειλαν να αντιδράσουν. Γνωρίζουμε όμως ότι αυτό γίνεται  για λόγους σκοπιμότητας από τους Ευρωπαίους! Ψηφίζει τα πάντα χωρίς αντιδράσεις στην Ελλάδα, αφήνοντας εν τέλει τους Ευρωπαίους να ασχοληθούν με τα δικά τους προβλήματα. Το αποτέλεσμα: Η χώρα να βουλιάζει στη στασιμότητα, να παίρνουν μέτρα αλλά να μην προχωρούν μεταρρυθμίσεις και να φουσκώνει το αντιευρωπαϊκό ρεύμα. Να σημειώσω ότι αυτή η άνοδος του αντιευρωπαϊσμού και του αντιευρώ είναι θανάσιμα επικίνδυνη σε μια χώρα χωρίς παραγωγική βάση και σφηνωμένη στη καρδιά διεθνών συγκρούσεων.

Προωθείτε μαζί με Ραγκούση - Φλωρίδη την ιδέα για δημιουργία Νέου Κόμματος - ισχυρής Παράταξης λέτε - και μάλιστα όχι στον ενδιάμεσο χώρο μεταξύ  ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ. Πώς ακριβώς τον ορίζετε;

Υπάρχει η έκφραση «λάδι πολύ και από τηγανίτα τίποτα». Φοβάμαι ότι αυτό συμβαίνει στον άλλοτε κραταιό χώρο της δημοκρατικής παράταξης. Πολλά κόμματα, πολλά στελέχη, πολλές διαδικασίες και οι ψηφοφόροι αλλού. Αποφασίσαμε να μιλήσουμε με κανονικούς ανθρώπους σε όλη την Ελλάδα τι λένε αυτοί και πως θέλουν το χώρο, ανοιχτά και όχι πίσω από κλειστές κομματικές πόρτες. Η ενότητα είναι πολύ σημαντική υπόθεση αλλά όχι ως ένα άθροισμα στελεχών που θέλουν να βρουν στέγη και ρόλο σε ένα μικρό αλλά προστατευμένο χώρο. Η απάντηση στη διάλυση που έζησε το πολιτικό σύστημα κατά την διάρκεια της κρίσης, αφορά και στην ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου. Όχι με γλώσσα και εικόνες ρετρό αλλά με τόλμη για να προτείνουμε και απόφαση να πράξουμε, αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα όπως την οραματιζόμαστε το 2025. Ένα λοιπόν νέο ενιαίο κόμμα με αποφασιστικό λόγο των ίδιων των πολιτών σε όλα (έχουμε το παράδειγμα της αναδημιουργίας του δημοκρατικού κόμματος στην Ιταλία με την εκλογή από τη βάση του Ρομάνο Πρόντι). Δεν μας ενδιαφέρει ένα κόμμα «μπαλαντέρ» αλλά η δημιουργία του άλλου πόλου που δεν μπορεί να είναι το εθνικολαϊκιστικό μόρφωμα του ΣΥΡΙΖΑ.

Θα επιμείνετε μέχρι τέλους ή θα ανακρούσετε πρύμνα επιστρέφοντας στο ΠΑΣΟΚ - Δημοκρατική Συμπαράταξη;

Η Δημοκρατική Συμπαράταξη ήταν εκεί και πριν από την πρωτοβουλία. Θα επιμείνουμε στο νέο και ενιαίο και κυρίως στη πρόταση για τη χώρα και η πορεία θα καθορισθεί από την ανταπόκριση των πολιτών.

Προσφάτως η κα Γεννηματά δήλωσε ότι απευθύνει ανοιχτή πρόσκληση αλλά αυτή ισχύει για τώρα και όχι για λίγο πριν τις εκλογές. Σας αφορά; Τι απαντάτε;

Απαντώ με χιούμορ. Μου θυμίζει κάτι σαν «ελάτε νωρίς για να βρείτε τραπέζι καλό, αλλιώς στο μπαρ». Οι διαδικασίες και οι αποφάσεις πρέπει να είναι βαθιά πολιτικές, οργανωτικά επεξεργασμένες, χωρίς προσωπικές φιλοδοξίες και κυρίως να συνδιαμορφωθούν με τους πολίτες και όχι σε κλειστά γραφεία μεταξύ των στελεχών. Εάν συμφωνήσουμε στο στόχο, πράγμα που σημαίνει αλλαγή του πολιτικού σκηνικού, δηλαδή άλλη πραγματικότητα στη χώρα, θα βρούμε και τα διαδικαστικά εύκολα.

Πώς βλέπετε την ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη; Πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι θα μπορούσατε να συνεργαστείτε μετά και τις θετικές αναφορές του προέδρου της ΝΔ στο έργο σας.  

Εκτιμώ ότι η εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη ήταν η θετική εξέλιξη για τη ΝΔ. Αυτό όμως δεν αφορά τις δικές μου επιλογές ή προθέσεις. Το ότι το δήλωσα από την πρώτη στιγμή έγινε αφορμή για σενάρια, όπως κι εσείς γνωρίζετε καλά, περί δήθεν προσχώρησης μου στη ΝΔ. Μετά από όσα υποστήκαμε πιστεύω ότι οφείλουμε να αξιολογούμε τους πολιτικούς σε σχέση με τις θέσεις τους, την συνέπεια τους και το έργο τους και να αποφεύγουμε τους αφορισμούς, την απαξίωση και τα αυθαίρετα συμπεράσματα.

Πριν λίγες ημέρες έδωσαν τα χέρια Γεννηματά - Παπανδρέου για ένταξη του ΚΙΔΗΣΟ στη Δημοκρατική Συμπαράταξη. Παράλληλα, είναι σε εξέλιξη κινήσεις επανασυσπείρωσης στον χώρο του ΠΑΣΟΚ. Πως σχολιάζετε; Βλέπετε προοπτική;

Η κα Γεννηματά θα καταγραφεί ως αρχηγός που προσπάθησε αλλά αυτό δεν αρκεί. Ο νέος κομματικός σχηματισμός οφείλει να συναντήσει τις ανάγκες και απαιτήσεις των ψηφοφόρων και όχι το αντίστροφο. Θα επαναλάβω ότι η επανασυσπείρωση στελεχών σε μια δομή που κατά την άποψη μου έχει ολοκληρώσει τον ιστορικό της κύκλο θα έχει πολύ μικρά αποτελέσματα.

Ο κύριος Τσίπρας προχώρησε στην ψήφιση της Απλής Αναλογικής και την Τρίτη ο κυβερνητικός εκπρόσωπος «έκλεισε το μάτι» στο ΠΑΣΟΚ να πάρει πρωτοβουλία για να ισχύσει από τις επόμενες εκλογές. Εσείς τι θέση έχετε; Σας αφορά; Βλέπετε πίσω από τις κινήσεις αυτές επιχείρηση ρυμούλκησης του ΠΑΣΟΚ και της Δημοκρατικής Συμπαράταξης στο Άρμα του ΣΥΡΙΖΑ;

Ο ΣΥΡΙΖΑ αφού λοιδόρησε το σύνολο του έργου του ΠΑΣΟΚ και λεηλάτησε τους ψηφοφόρους του με μόνο όπλο το ψέμα, τώρα επιχειρεί, πότε άμεσα και πότε έμμεσα, να σύρει τη Δημοκρατική Συμπαράταξη στη δική του ατζέντα που εξυπηρετεί την παραμονή του στην εξουσία. Όποιες και αν είναι οι εξελίξεις εκτιμώ ότι αυτό θα ήταν λάθος για την χώρα.

Μετά από 7 χρόνια μνημονίου τι χρειάζεται για να πετύχει η χώρα μας την πολυπόθητη έξοδο από την κρίση; Ποιο πιστεύετε ότι είναι το μεγάλο μας πρόβλημα; Μήπως είναι το πολιτικό μας σύστημα;

Οι χώρες προοδεύουν ή καταστρέφονται από τις πολιτικές ηγεσίες και τα κόμματα είτε μας αρέσει είτε όχι. Η αναδιάρθρωση λοιπόν του πολιτικού συστήματος, οι νέοι κανόνες και άνθρωποι που ξέρουν, θέλουν και μπορούν να ανατάξουν τη χώρα (θυσιάζοντας πρώτα απ΄όλα τους εαυτούς τους) είναι το  ζητούμενο. Η πρώτη φροντίδα και η πρώτη προτεραιότητα η λέξη κλειδί ως στόχος μιας τέτοιας πολιτικής ηγεσίας θα ήταν η ανάπτυξη για όλους, η ελληνική παραγωγή.

Η Ελλάδα που παράγει, η Ελλάδα που μπορεί και πρέπει μέχρι το 2025 να είναι μέσα στις 5 πρώτες χώρες των ψηφιακών πολιτικών (για όσους το θεωρούν αδύνατο αστείο ή δευτερεύον το πέτυχε η Εσθονία). Θέλουμε στόχους με βάση το μεγάλο πλεονέκτημα του ανθρώπινου δυναμικού που πρέπει να δουλέψει και να παράγει. Ο εθνικός – δικός μας πλούτος είναι η βάση και για την λειτουργία της δημοκρατίας και για τη λειτουργία του κοινωνικού κράτους.