Πέντε χρόνια έχει το σίριαλ "ανασυγκρότηση της κεντροαριστεράς"

-Όλοι αναρωτιούνται γιατί δεν πετυχαίνουν τα εγχειρήματα ανασυγκρότησης του χώρου. Δεν πετυχαίνουν γιατί πολύ απλά κάποιοι ΔΕΝ θέλουν να πετύχουν.

Γιατί κάποιοι προτιμούν να είναι πρώτοι στο χωριό παρά δεύτεροι στην πόλη. Μικρά μαγαζάκια, ένα 5-6% για να εξασφαλίζεται η πολιτική επιβίωση και επανεκλογή 15-20 ανθρώπων και είμαστε μια χαρά.

Γιατί να ρισκάρουμε διεύρυνση; Γιατί να απειλήσουμε το status quo και τις θεσούλες μας; Γιατί να αποκαρτελοποιήσουμε το χώρο κινδυνεύοντας να μας ξεπεράσουν οι εξελίξεις;

-Κάναμε συνέδριο τον Ιούνιο του 2015 και είπαμε να πάμε σε νέα, αναγεννημένη παράταξη που θα εκφράσει το σύνολο του χώρου. Η απόφαση του συνεδρίου πήγε στον κάλαθο των αχρήστων.

-Δυστυχώς αυτός ο χώρος παράγει πάρα πολλά και πολύ μεγάλα ΕΓΩ. Κάθε παράγοντας και μια κινησούλα που θα σώσει μόνη της την ανθρωπότητα μέχρι να σπάσει τα μούτρα της και προεκλογικά να παζαρέψει καμιά θεσούλα υποψήφιου βουλευτή για τον επικεφαλής της.

-Οι στόχοι και οι επιδιώξεις της κομματικής γραφειοκρατίας έρχονται σε πλήρη σύγκρουση και αντίθεση με αυτό που ζητάει η βάση και η ευρύτερη κοινωνία από εμάς.

-Δύο χρόνια τώρα ζούμε με μια κολασμένη φαντασίωση: την επιστροφή των απογοητευμένων του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ καταρρέει. Σήμερα στον κυριακάτικο τύπο δημοσιεύονται 2 δημοσκοπήσεις. Και οι δύο μας δίνουν 4,7%.

Φταίνε φυσικά οι εταιρίες δημοσκοπήσεων, φταίνε τα συμφέροντα, φταίνε οι εσωτερικοί υπονομευτές, φταίει ο κακός Βενιζέλος, το μόνο που δεν φταίει είναι η στρατηγική μας, τα κομματικά λάβαρα δηλαδή του παρελθόντος, οι ίσες αποστάσεις που στέλνουν δικούς μας ανθρώπους στο Μητσοτάκη, και οι γλυκανάλατοι συναισθηματισμοί του τύπου "γυρίστε σπίτι σας".

-Δεν υπάρχει σπίτι για κανέναν πλέον. Η ιδιοκτησιακή σχέση των κομμάτων με τους ψηφοφόρους έληξε οριστικά.

Αν δεν αλλάξουμε εκ βάθρων και δεν πάμε σε μια νέα, ενιαία παράταξη με νέο προγραμματικό λόγο και γενναία στελεχιακή ανανέωση δεν πρόκειται να γυρίσει κανείς. Κι επειδή αυτοί εκεί κάτω δεν έχουν σκοπό να το κάνουν μόνη λύση είναι η φωνή της κοινωνίας να γίνει όσο το δυνατόν πιο βροντερή.