Βαρθολομαίος: Μεγάλο καθήκον της εποχής μας η αποκατάσταση της διάσπασης της Εκκλησίας

Η αποκατάσταση της διάσπασης της χριστιανικής Εκκλησίας, δηλαδή Καθολικισμού και Ορθοδοξίας) και η επανένωσή της συνιστά μεγάλο καθήκον της εποχής μας, τονίζει σε συνέντευξή του στην αυστριακή εφημερίδα «Κουρίρ» ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Ο κ. Βαρθολομαίος προχωρά σε αυτήν την εκτίμηση απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το Σχίσμα του 1054. Παραπέμπει, δε, στα πρώτα βήματα που ξεκίνησαν σε αυτή την κατεύθυνση πριν από 50 χρόνια ο Πάπας Παύλος ο Έκτος και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας, ενώ, όπως παρατηρεί, ο επίσημος Θεολογικός Διάλογος ανάμεσα στις Εκκλησίες βοήθησε να εξαλειφθούν παρεξηγήσεις και διαφορές απόψεων.

Ο κ. Βαρθολομαίος κάνει εκτενή αναφορά, επίσης, στη συνάντησή του τον περασμένο Μάιο στην Ιερουσαλήμ με τον Πάπα Φραγκίσκο, αλλά και στην ανταλλαγή επισκέψεων κάθε χρόνο ανάμεσα σε αντιπροσωπείες των δύο Εκκλησιών στη Ρώμη με την ευκαιρία της εορτής των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου και αντίστοιχα με την ευκαιρία της εορτής του Αποστόλου Ανδρέα στην Κωνσταντινούπολη. Φέτος προσκεκλημένος του Οικουμενικού Πατριάρχη (από τις 29 Νοεμβρίου) είναι ο Πάπας Φραγκίσκος. Κατά τον κ. Βαρθολομαίο μεγάλη βοήθεια προσφέρουν στην κατεύθυνση αυτή και θεσμοί όπως το Ίδρυμα «Προ Οριέντε», που προωθούν τόσο τις θεολογικές όσο και τις προσωπικές επαφές. Από τον Πάπα Φραγκίσκο ο Οικουμενικός Πατριάρχης αναμένει, όπως σημειώνει, περαιτέρω θαρραλέα βήματα και προσπάθειες για την ενότητα των Εκκλησιών, όπως εκείνος έχει ήδη κάνει από την εκλογή του σε προκαθήμενο της Καθολικής Εκκλησίας.

Στην ίδια συνέντευξη, ο Οικουμενικός Πατριάρχης σημειώνει, επίσης, ότι στην Τουρκία, τα τελευταία χρόνια, υπήρξαν θετικές εξελίξεις ως προς τη θρησκευτική ελευθερία αλλά απομένουν ακόμη πολλά να γίνουν. Τονίζει ότι ένα από τα σημαντικότερα μελήματα της Εκκλησίας είναι η αναγνώρισή της από το τουρκικό κράτος ως οργανισμού δημοσίου δικαίου ενώ το νομικό καθεστώς των χριστιανικών εκκλησιών και των χριστιανών πολιτών της Τουρκίας θα πρέπει να καθορισθεί σαφώς, καθώς οι Χριστιανοί στην Τουρκία είναι επίσης τούρκοι πολίτες και ως εκ τούτου θα πρέπει να έχουν ίσα δικαιώματα με τους μουσουλμάνους πολίτες.

Ο κ. Βαρθολομαίος υπογραμμίζει ότι εξίσου σημαντικό μέλημα είναι η επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, χαρακτηρίζοντας το κλείσιμό της «μεγάλη αδικία». Απαντώντας σε σχετική ερώτηση για τη σύνδεση, από μέρους τηςΑγκυρας, μιας επαναλειτουργίας της Σχολής με την ανέγερση τεμένους στην Αθήνα, ο κ. Βαρθολομαίος απορρίπτει ως μη σκόπιμη μια τέτοια «συναλλαγή», τονίζοντας ότι ανθρώπινα δικαιώματα και θρησκευτική ελευθερία δεν μπορεί να αποτελέσουν αντικείμενα συναλλαγής.

Συμπληρώνει δε, ότι η επαναλειτουργία της Σχολής δεν έχει τίποτε να κάνει με το ελληνικό κράτος, καθώς πρόκειται για τούρκους πολίτες που ζητούν το άνοιγμά της και που δεν έχουν την ευθύνη για τις ενέργειες και αποφάσεις της ελληνικής κυβέρνησης, τις οποίες η ίδια λαμβάνει ανεξάρτητα από αυτούς.
Ο κ. Βαρθολομαίος βρέθηκε για έξι ημέρες στην Αυστρία, με την ευκαιρία και των εκδηλώσεων για τα 50 χρόνια του Ιδρύματος «Προ Οριέντε» για τον Οικουμενικό Διάλογο, στις οποίες ήταν επίτιμος προσκεκλημένος. Στη συνέντευξή του στην αυστριακή εφημερίδα, ο Οικουμενικός Πατριάρχης αναφέρεται διεξοδικά και τονίζει την ιδιαίτερη σημασία που θα έχει η πρώτη ορθόδοξη μονή στην Αυστρία, η οποία θα ανεγερθεί σε έκταση στο Σανκτ Αντρέ του αυστριακού ομόσπονδου κρατιδίου Μπούργκενλαντ, που παραχωρήθηκε - δωρήθηκε από την αυστριακή Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία στην Ιερά Μητρόπολη Αυστρίας.

Όπως παρατηρεί, αυτή η μονή θα αποτελεί πνευματικό καταφύγιο για τους μοναχούς, αλλά και μια γέφυρα μεταξύ Ανατολής και Δύσης, έναν τόπο όπου θα συναντώνται Χριστιανοί με διαφορετικές παραδόσεις και πολιτισμό, ενώ για τους κατοίκους της περιοχής η μονή θα να είναι ένας τόπος όπου θα μπορούν να αισθάνονται ευπρόσδεκτοι, και ακόμη, εάν κάποιοι έχουν επιφυλάξεις, θα εκτιμήσουν και θα αγαπήσουν τη μονή και τους μοναχούς όταν τους γνωρίσουν.

Στη συνέντευξή του, ο Οικουμενικός Πατριάρχης, εκφράζοντας, όπως λέει, το μεγάλο συναίσθημα ευθύνης που έχει ως προκαθήμενος της Ορθόδοξης Εκκλησίας για τους Χριστιανούς στη Μέση Ανατολή αλλά και τον μεγάλο πόνο για τους διωγμούς τους στο Ιράκ, στη Συρία και σε άλλες εστίες διένεξης ανά τον κόσμο, τονίζει την ανάγκη να γίνει κάθε τι δυνατό για να υποστηριχθούν και να προστατευτούν αυτοί από διώξεις, εκτοπισμούς και δολοφονίες.

Κατά την άποψή του, είναι πολύ σημαντικό οι εκεί Χριστιανοί να παραμείνουν και να συνεχίσουν να ζουν στις πατρίδες τους και στις γενέτειρές τους, και συγχρόνως θα πρέπει να αναγνωρίζονται ως ισότιμοι πολίτες και να μην θεωρούνται πολίτες δεύτερης κατηγορίας, ενώ θα πρέπει να υπάρξει εντονότερη και σαφέστερη υποστήριξή τους πολιτικά, ηθικά και υλικά.