Στην Ελλάδα έχουμε αξιωματική αντιπολίτευση το εθνολαϊκίστικο μόρφωμα του ΣΥΡΙΖΑ, στην Ιταλία έχουμε εκτοξευμένο τον γραφικό φασίστα Πέμπε Γκρίλο, στην Γαλλία πρώτη δύναμη στις μετρήσεις είναι η ακροδεξιά Λεπέν, στην Ισπανία επίσης πρώτη δύναμη οι αριστεριστές Podemos, στην Αγγλία σαρώνει ο Φάρατζ, στην Ουγγαρία ο ακροδεξιός Ορμπάν, στη Δανία πρώτη δύναμη οι ρατσιστές του Λαϊκού κόμματος, ενώ στην Αυστρία το ακροδεξιό FPO είναι καβάλα στ΄άλογο.
Είναι προφανές ότι αν η Ευρώπη συνεχίσει στην ίδια ρότα σε λίγο οι περισσότερες χώρες θα κυβερνώνται είτε από ακροδεξιά φαντάσματα, είτε από ακροαριστερές χίμαιρες. Όποιος αψηφά αυτόν τον θανάσιμο κίνδυνο εις το όνομα κάποιου τάχα μου φιλελευθερίζοντος οικονομικού ορθολογισμού, δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει για να θυμηθούμε και το Σαββόπουλο.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη ονομάζεται γερμανική συνταγή. Οσο παρατείνεται η κυριαρχία της τόσο βαθύτερα στο τέλμα θα βυθιζόμαστε, τόσο θα ξεφτίζει και θα αποσαρθρώνεται το ευρωπαϊκό όραμα και τόσο τα φαντάσματα του ολοκληρωτισμού θα μας ζώνουν. Και δυστυχώς ένας Ρέντσι δεν φτάνει για να φέρει την άνοιξη.
Και τώρα μπορείτε να με κατηγορήσετε ανέτως ότι τα λέω αυτά για να υπερασπιστώ τους επίορκους υπαλλήλους και τους τυφλούς επιδοματούχους που οδηγάνε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.