Η αβάσταχτη πολιτική ελαφρότητα του Αλέξη Τσίπρα
Η επηρμένη προσμονή για εξουσία συχνά εξευτελίζει τους διεκδικητές της. Το δράμα τους είναι ότι τις περισσότερες φορές είναι η ίδια τους η βιασύνη που τους απομακρύνει από την προοπτική της. Η υπομονή, άλλωστε, είναι μεγάλη αρετή τόσο στην πολιτική όσο και στη ζωή.
Τα παραδείγματα πολλά. Τα αποτελέσματα γνωστά.
Η βιασύνη του Βενιζέλου να δηλώσει «παρών», του στοίχισε την προεδρία του ΠΑ.ΣΟ.Κ. το 2007.
Ο Παπανδρέου βιάστηκε να εκβιάσει τον Καραμανλή να φύγει με την Προεδρική εκλογή τον Μάρτιο του 2010.
Ο Σαμαράς αδημονώντας να γίνει πρωθυπουργός βιάστηκε να θέσει τις εκλογές ως προϋπόθεση για την κυβέρνηση συνεργασίας τον περασμένο Νοέμβριο.
Ο Τσίπρας βιάστηκε να αποτυπώσει το ρεύμα του στην κοινωνία και εκβιάζοντας έσυρε τη χώρα σε επαναληπτικές εκλογές. Η αμφιθυμία του να αναλάβει, τελικά, την εξουσία, αποκαλύφθηκε με ένα αναθεωρημένο, κρατικίστικο και πέρα από κάθε ρεαλισμό «κυβερνητικό» πρόγραμμα.
Η βιασύνη του Βενιζέλου να δηλώσει «παρών», του στοίχισε την προεδρία του ΠΑ.ΣΟ.Κ. το 2007.
Ο Παπανδρέου βιάστηκε να εκβιάσει τον Καραμανλή να φύγει με την Προεδρική εκλογή τον Μάρτιο του 2010.
Ο Σαμαράς αδημονώντας να γίνει πρωθυπουργός βιάστηκε να θέσει τις εκλογές ως προϋπόθεση για την κυβέρνηση συνεργασίας τον περασμένο Νοέμβριο.
Ο Τσίπρας βιάστηκε να αποτυπώσει το ρεύμα του στην κοινωνία και εκβιάζοντας έσυρε τη χώρα σε επαναληπτικές εκλογές. Η αμφιθυμία του να αναλάβει, τελικά, την εξουσία, αποκαλύφθηκε με ένα αναθεωρημένο, κρατικίστικο και πέρα από κάθε ρεαλισμό «κυβερνητικό» πρόγραμμα.



ΤΟΝΙΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ







ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΟΥΝ ΗΜΕΡΙΔΑ