Τα δήθεν «εντυπωσιακά» στοιχεία του 7μήνου αποκαλύπτουν μια πολιτική άγριας φορολόγησης, την ώρα που οι πραγματικές υπερβάσεις εξανεμίζονται πίσω από λογιστικές προσαρμογές

 

Η κυβερνητική επικοινωνιακή μηχανή της Νέας Δημοκρατίας σπεύδει να πανηγυρίσει για το πρωτογενές πλεόνασμα των 5,725 δισ. ευρώ, παρουσιάζοντάς το ως τεκμήριο «οικονομικής ευημερίας». Η σκληρή πραγματικότητα που αποκρύπτεται επιμελώς από το Μαξίμου είναι ότι ο «θρίαμβος» αυτός στηρίζεται σε λογιστικά τρικ και ετεροχρονισμούς πληρωμών.

Μόλις αφαιρεθούν οι καθυστερήσεις στις πληρωμές του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (510 εκατ. ευρώ), οι μετατοπίσεις

μεταβιβάσεων (406 εκατ. ευρώ) και τα έκτακτα έσοδα από το καζίνο στο Ελληνικό (135 εκατ. ευρώ), η πραγματική προσαρμοσμένη υπέρβαση κατακρημνίζεται στα μόλις 256 εκατομμύρια ευρώ. Πρόκειται για μια σταγόνα στον ωκεανό της ακρίβειας που πνίγει τα ελληνικά νοικοκυριά.

---

Υπερφορολόγηση μέχρι αφαίμαξης για την επίτευξη των στόχων

Πίσω από τον αριθμό των 42,916 δισ. ευρώ στα φορολογικά έσοδα του πρώτου επταμήνου κρύβεται η συστηματική και αμείλικτη οικονομική αφαίμαξη των συνεπών φορολογουμένων, καθώς η κυβέρνηση Μητσοτάκη αρνείται πεισματικά να προχωρήσει στη μείωση των έμμεσων φόρων και του ΦΠΑ, εκμεταλλευόμενη απροκάλυπτα τις πληθωριστικές πιέσεις για να υπεργεμίζει τα κρατικά ταμεία εις βάρος της αγοραστικής δύναμης των νοικοκυριών. Η καταγραφόμενη αύξηση των φορολογικών εσόδων κατά 2,7%, η οποία μεταφράζεται σε υπέρβαση 1,112 δισ. ευρώ πάνω από τον αρχικό στόχο, σε καμία περίπτωση δεν συνιστά τεκμήριο υγιούς οικονομικής ανάπτυξης, αλλά αποτελεί τη ζωντανή απόδειξη μιας εξοντωτικής υπερφορολόγησης των βασικών καταναλωτικών αγαθών και μιας έμμεσης επιδοκιμασίας της ακρίβειας που μαστίζει την αγορά.

Την ίδια στιγμή, οι όποιες αυξημένες επενδυτικές δαπάνες επιστρατεύονται επικοινωνιακά και βαφτίζονται «κυβερνητική επιτυχία», ενώ στην πραγματικότητα συνιστούν την αυτονόητη και συχνά καθυστερημένη απορρόφηση των κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης για την κάλυψη δομικών κενών. Εν τέλει, η ασκούμενη οικονομική πολιτική επιμένει να παράγει οξύτερα ελλείμματα στην πραγματική οικονομία και τεχνητά υπερκέρδη στα δημόσια ταμεία, επιβεβαιώνοντας την πλήρη αποσύνδεση του οικονομικού επιτελείου από τις πραγματικές ανάγκες και τις αντοχές της ελληνικής κοινωνίας.